บทที่ 120 ตอนที่ 27 ไม่ชิน (1/5)

“สวัสดีครับป้ามัย” รามินทร์ยกมือไหว้ละมัย แม่บ้านประจำ ‘หอพักอิ่มอกอิ่มใจ’ อะพาร์ตเมนต์ขนาดสี่ชั้น ซึ่งเคยเจอกันครั้งหนึ่งแล้วตอนเขาขับรถมาส่งมนสิชาเมื่ออาทิตย์ก่อน

“อ้าว! สวัสดีค่า ไปไงมาไงคะเนี่ย” หญิงวัยหกสิบปลายพยุงตัวลุกขึ้นจากโซฟาหวายข้างเคาน์เตอร์สำหรับติดต่อเช่าห้อง เพื่อตรงรี่มารับไหว้ชายห...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ